ne var gecenin bi yarisi uyandirdin!!

gecenin bir (dortte ikisine isaret, yatak ve yorganlik eden) yarisinda, beni sicacik yatagimdan cikarip, evin (buz dolabini goz ardi edecek olursak) en buz koselerinden birini olusturan kucuk balkonda, bana bu satirlari yazdiran yuce ic sesimi saygi ile selamliyorum oncelikle.Biraz soğukça ama dağlarca anıyı barındıran birkaç metrekarede tek başınayım. Gözlerim ara(la)nıyor. Aramak özlemenin, özlemek burukluğun habercisi. Bilindik bir alametle gidiyorum kıyamete. Şaşkınım, kabul. Hem yazacak bir şey de kalmadı nerden bakarsan.Zaman geçse. Zaman bitse. Son nefesimin hemen ardından yukarı ışık tüneline mi gidiyorum, aşağı ateşin rahmine mi iniyorum, iki arada bir derede mi kalıyorum yoksa yok mu oluyorum artık hangisi kısmetse o olurken sımsıkı yumduğum gözlerimi oyunbozanca aralasam ve cansız yatan 70 yaşındaki bedenimin yanında seni görsem ve çok mutlu mu olsam nedir? Hani sanki "Oh be bir şeyi de elime yüzüme bulaştırmadan tamamlamışım şu hayatta" deme niyetiyle. Sonra sekerek giderim cehenneme ama bunu bir erkeğe söyleyemezsin ki güzelim. "Eyvah karı bana kancayı takmaya uğraşıyo galiba" der topuklar! Sonra istediğin kadar yok de gak de valla bak guk de, nafile. Zaten bu da her ne kadar "Seviyorum olm valla bi tuhaf durumlar bak" yazısı gibi başladıysa da öyle devam etmeye hiç niyetli görünmeyen bir yazıt. Dikit. Bi git. Birşey.Şimdi şey var bak hani insan zihni biriyle geçirdiğin bir zaman dilimini alır, onu geneller ve "Biz Mübeccellen görüştük"e çevirir. Mübeccel de senin kız arkadaşın olsun misal. Sonra doğal olan Mübeccel'den ayrılıp, evine gidip ödev/biraz iş filan yapıp arada Mübeccel'len ortalama 3 dakika konuşup, 3 kez mesajlaşıp yatıp uyuman ve ertesi gün okuluna/işine gitmendir. Sonra hani aşkın çokça kabardıysa Mübeccel'i ertesi gün de görürsün ama üçüncü gün mutlak bir ara verir kuzenle maça gidersin, olmadı PlayStation oynarsın olmadı bıdıbıtdıdısın. Yapmaz mısın ha? Yapmaz mısın?!! Ha şöyle dürüst ol. Peki Mübeccel'in yanından ayrıldığın anda sanki Mübeccel'i onca zaman hiç görmemişin de kıtkıtına vakit bulmşunuz da anca görüşmüşünüz gibi hissettiğini düşün? Düşün düşün...... düşündün mü? Hah evet şimdi unut bunların hepsini. Unut unut. Hani sanki damağında çok leziz bir tad kalmış da ah keşke olsaymış şimdi de tıka basa o yemekten yine yeseymişsin gibi bir hissiyat var mı? Yokla bir! Olmaz tabi niye olsun? O işte anca ... öyle kolay olmaz o öyle.