ah zaman..bi durdurabilsem seni.. 時間...好想控制你...

saat 10.50 oldu..dun bir yer farkettim..kocaman tastan yapilmis soguk gorunuslu bir ev..iceri girince insanin icini urperten bir atmosfer, kimsenin konusmadigi, gulmedigi, icerde onbinlerce uzerinde beyaz isik yanan kucuk masalarin ve milyonlarca uzerini bir kac santimlik toz kaplamis kitaplarin oldugu kocaman bir ev..ucuncu katina ciktim..kendime pencere kenari bos bir masa buldum ve oturdum..yanimdaki devasal buyuklukteki raflardan birinden rengi hosuma giden bir kitap cekip kapagini actim..sonra kitabin icerisinde yazan hiyoroglif yazilardan okumaya basladim..
bu bir baslangicmiydi bana yoksa son mu zaman gosterecek...
kucuk ruzgarim seni anlamak icin yapiyorum bu fedakarliklari..
senin beni anlaman inan bu kadar zor diil..disari cik, parlak gunese bir goz kirp bir de icine cek karsi dagdan esip gelen ruzgari..benim iste o icini kaplayan duygu...

現在十點五時分..昨天我發現了一個地方..很大的一棟房子..用石頭作的..從外面看起來很冷的感覺..我一進去就感覺到裡面的奇怪氣氛..沒有人講話也沒有人笑..我在裡面看到了好幾萬個,上面有小白色燈的小桌子,旁邊有一些裡面裝著好幾萬本書的書架,灰塵不讓人看到書上面的名稱..好大的一棟房子..後來我找到了一個靠窗戶的小桌子,我去把書架上面的,我喜歡它顏色的一本書拿出來,開著第一頁開始看裡面的文字..
這是對我是一種開始或一種結束..到時候我會看到的..
廳著我,我的小風..
我做過的都是為了了解你的感覺..
如果一天你也想了解我的話你要出來,看著我生活的資源太陽笑一下,把從對面山吹過來的風吸進你身體裡面,當時你在心裡面感覺到的興奮...就是我...