gonca...

Thursday, November 10, 2005

Anna Grosser-Rilke "LATIFE"


Latife'nin muzige ozel bir yetenegi vardi. unlu Avusturyali sair Rilke'nin yegeni olan piyanist Anna Grosser-Rilke, Latife'ye uc sene piyano dersi vermisti. "Hic Kaybolmayan Melodiler" adli ani kitabinda Latife'den de soz ediyordu.
"Onu ilk gordugumde 15 yasindaydi. Almanya'ya pek gitmedikleri halde Latife en bastan beri Alman diline, edebiyatina, sanatina ve ozellikle de Alman muzigine olaganustu bir ilgi duyuyordu. cok guzel ve cok zeki gozleri, ifadeli bir agzi vardi. Genc kiz onunla tanistigim andan itibaren beni fevkalade etkiledi. Annesi, hayatim boyunca tanidigim en guzel Turk kadinlarindan biriydi. Murillo'nun Madonna tablolarini andiriyordu.
Latife'den piyanoda bir sey calmasini istedim. Ve Beethoven'in Ay Isigi Sonati'nin nefis Adaggio'sunu calmaya baslayinca, saskinligim buyudu.
Yetenekli bir ogrenciyle karsilasmak beni cok mutlu etmisti. 1918 yilina kadar ona verdigim piyano derslerinden buyuk zevk aldim. Kusursuz bir Almanca konusuyordu ve buyuk Alman edebiyatcilarina karsi tutkulu bir hayranlik duyuyordu. Faust'un birinci bolumunu ezbere okuyabiliyordu. O ogrencilerimin en ilginci olarak kalacaktir."

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]



<< Home