bir kizin an(i)lari

4 yıldır, bu civarda geçirdiğim en güzel gün, o'ydu . Sabahı gülerek başladı, öğleden sonrası sürprizlerle doluydu, akşamüstüsüne birtane o güzel gülümsemesi ve eşsiz sohbetiyle damga vurdu. Ta ki akşam eve gidene dek. İşte o kapıdan içeri girdiğim an tüm büyü bozuldu. 48 saattir yaşadığım cennetsi "şey"e iğne batırıldı. Sinirlendim. Kozama girdim, başım döndü, midem bulandı...
sabah olmustu bugun uyandigimda , simdi de aksam oldu. Bir telas ile basladim gune ve ele avuca sigar turden koca bir hic ile dondum eve , belki bisiklet selesinin ardina kistirilmis bir canta dolusu elbise oldu gunun hasilati , bir de her ciddi konusma , gelisme ve sonuc bolumune damga vuran hizli kalp carpintilari , alcalip yukselen sesler ve bir kac damla goz yasi ardindan , yastik altinada nefes almadan, hickira hickira gecirilen bir kac on dakika , cozumlenme , yeniden birlesme ..her saniye yeniden ve yeniden yaratilan insan icin cok degisik bir his olmasa gerek , oyle gerek de , bazen yadirgayiveriyorum..neden se se se se se se...

neyse birakayim simdi bunlari da okurcancan , ben su (hemen surdaki) aralar fazlasi ile fazla burnumdan soluyorum , hicbir olay ve insana 1 saatten fazla tahammul edemez oldum. Misal ; insan icine cikinca beni boyle bir sikinti bir gerginlik basiyor , kimsenin gurultusunu patirtisini cekemedigim gibi kendi fikrimi bile insan icine cikarip "ben boyle dusunmuyorum..ben bunu istemiyorum..kabul etmiyorum..hayir iste..eeeee...hayir dedik ya sana armut!" bile diyesim yok. Durum boyle olunca da boyle oluyor ve ben hep istemedigim seyleri yapmak durumunda birakiyorum kendim kendimi ve bu durum ruh halimi etkiledigi anda da istediklerime karsi olan hevesim kaciyor ve her seyden gonlum geciyor ve ben kahve icsem carpinti yapiyor yani o derece bi derecedeyim okurhan! bana bir ip ucu ver , olmadi bir olagan ve doga ustu guc ver ki boyle tam su girtlak hizama gelmisken zamani durdurup bardaktan disari atayim kendimi.