sonbahar "halka seslenis"

nerelerdeyim ben! oldum mu kaldim mi!hangi dagda kurt oldu de! hangi ruzgar atti beni buraya!
ooo ben buralara gelir miydim hic! bak sen!kimler de burdaymis! hayret!arabam sigdimi sizin dar sokaklara! ( yok! bu burda pek olmadi )...

ben her sonbahar asik olurum!

bu yagmurlu ama yagmurlu oldugu kadar kapali fakat kapali oldugu kadar insana derinden derinden " hadi! ne duruyorsun! neyi bekliyorsun ki! intihar etsene! haha!yapamaz kiii yapamaz kiii..."diye seslenen seker bayrami sabahindan, sizlere kucuk evimin kucuk balkonundan, uzerimde siyah hirkam, kalp desenli geceligimin alt kismini olusturan sortum, bogazima sardigim acikli koyulu mavi renkli sal ve masanin uzerine yerlestirilmis 1 adet(gelinin annesinden) lapitap,1 bardak (damadin dayisindan) ilik sut, bir suru adet (gelinin ogretmenlerinden) dusse kafa yarar cinsten kitap ve son olarak omuzlarima yapistirdigim, icerisinden elektrik kablosu gecen ve "on" dugmesine basildiginda iki kolumu yukari asagi olmak uzere iki seri hareketle zip zip ziplatan "relaxer"masaj aletim ile sesleniyorum.
efendiiiim..hayirli bayramlar!!

teshis!!

biraz ozne aklima gelen bir sey tuylerimi diken diken etti.
oysa daha once hic dusunmemistim.

eger tahminlerim dogruysa
su ana kadar bilinenler
ve bildiklerim disinda baska bir ispat yoksa..

her insanin tum ic organlarini kaplayan
ve kulak, burun, bogaz deliklerinden
ancak belli bir derinlige kadar goz ile gorunebilen
"ici"
...........zifiri karanliktir!!

karanliktan korkanlara duyrulur...

okul.m o ben.m... 

zhang amca

ev sahibem olan 80 yasindaki zhang amcadan hic soz etmemistim sanirim...zhang amca (donald amca gibi oldu) yasindan ve kel kafasinin altinda, ensesine dogru salkim salkim dokulen bir kac tel saci ve yuzunun burun ucuna kadar olan dortte iki bucukluk kismini kaplayan sise tabani gozlukleri ile yasindan hic beklenmeyen kisilik ve performans sahibi bir yasli, sempatik ve konustugunun yalnizca yarisini (o da tahmin ve hayal gucumu kullanarak) anladigim bir kisilik iste..(tasvir cok uzarsa okuyucu sikilir..okumaz!!).
zhang amcaya her ayin 25 inde kira parasi oduyorum ve bunun icin zhang amcanin eski pusku, dedem zamanindan kalma (dedem yasasa zhang amca ile ayni yaslarda olurdu heralde) kucucuk dukkanina gidiyorum. bugun gene dukkanda bulustuk zhang amca ile. bu arada tasvir kisminin uzamasindan cekinerek yazmayi unuttugum, zhang amcanin profosyonel fotografci olmasi ve son olarak yunanistan sahillerinden birinde cekmis oldugu "eglenceli kitap okuma" konulu( ve icerisinde masmavi gokyuzu ve denizin ufukta birbirine karistigi akdeniz sahilinde,cirilciplak ki gercekten cirilciplak, yani bu gozlerimle gordum her bir sey(in)i bir yakisikli guney amerikalinin, kendini kaptirmis bir sekilde kitap okumasi sahnesinin (zhang amca bu resmi gizli cektigini ama buna ragmen kitap okuyan ciplak adamin durumu fark edip zhang amcaya dayak yeme korkusu saldigini), neyse..ne diyorduk..hah!!shanghai da duzenlenen uluslararasi fotograf yarismasinda ikincilik odulunu almasi da gurur kaynagim olup, burada buna yer vermeden edemeyecegim.
zhang amca sevincten cildirarak, ikincilik odulu aldigi photo sundan bir kopyada bana hediye etti bugun.
zhang amca her ne kadar 80 gunde devrialem mantigi ile omrunun kalan kismini ucaklarda ecirse de, bence onda bir seyyah dan cok tam bir dede havasi var..mail ile mektubun farkli seyler oldugunu bir turlu idrak edemeyen zhang amcaya bu aksam aileme bir mail atacagimi ve bunun onlara bir kac sn icinde ulasacagini anlatana kadar saclarim beyazladi..tam hah dedim!!anladi galiba..
dukkandan ayrilirken zhang amaca arkamdan " ya cocugum telefon etsen ya, zarfiydi puluydu neden ugrasirsiniz ki, gerci bir ac sn diyorsun ama..cik cik cik ...neyse hadi gelecek aya gorusuruuz" diye bagirarak yolcu ediyordu beni...

cin halk cumhuriyetinin dogum gunu serefine 10/10 gunu tam 60 dk.lik havai fisek gosterisi vardi..millet toplandi bir araya,hadi dedik,danshui nehri bu gece ap aydinlik olacakmis..kacirmayalim!! kacirmadik!! 

bu yil dogumgunu pastam bi degisikti...kendim secmedigimden midir nedir bilemiyorum..sahiplenemedim bi turlu... 

izlenimler

nefes alirken dahi cani yanar mi insanin??yanan canimin hangi parcasi oldugunu dusunuyorum da, net bir karara varmis degilim henuz..lapitap alarm vermeye basladi..son 11 gun 10 gun 9 gun diye basimin etini yiyor her net baglantimda..hayir birsey degil de artik sinirlerim iyice gergin su donemde,icimden gelen seslerin sayisi arttkca artiyor,hele en tiz soprano olani yokmu,o masanin uzerinde duran bir bardak sicak findik aromali coffee crown'u sag elinle al,sol elinle bocalayiver su simarik lapitopun uzerine demiyor mu! insanin sagr, dilsiz, elsiz, kolsuz olmasi gerekiyor boyle durumlarda ki seytan durtmesin..hele su guzelim havalar harcanip gidiyor ya gozumun onunde, yildizli geceye zor yetisir oldum.gunlerdir kafamin icinde bir suru planla alik alik bakiyorum pencereden disari. once hangisinden baslayacagima bir turlu karar veremedigimden hic birine baslamiyorum, ya da "baslarim senin planlarina"gibi anne azarini hatirlatan sozcukler darmadagan ediyor su kafamin icinde, canina yandigimin guzelgununde yapmak istemedigim, ama mecbur olsam da olmasam da yapmak zorunda oldugum su isler var ya hani.ben aslinda topklu bir ayakkabi almak isterdim, alirim yani ne var almakta ama yok kardeşim millet stilettolar üzerinde çene yukarda, karın içerde popo dışarda duruşunu hiç bozmadan, dili dudakların sağ koşesinden hiç taşmadan ve makyajı bir santigram (ha?) akmadan yürüyor. Bense her topuklu ayakkabi giyisimde istifimi bozmayayım derken saymadım ama ben diyeyim beş sen anla oniki kez kapaklanma tehlikesiyle burun buruna geliyorum. aslinda mantiken dusunmem gerekirse, benim su gunde burda oturup, su satirlari yaziyor olmam kadar gereksizce yapilmis bir eylem(!), fiil mi demeliydim, imla klavuzunda son yapilan degisikliklerden bi haber, gerci hostese "ucan avrat" turkcelestirmesi yaptiran bu egitim bakanliklarinin her kelimeyi bir yer(lerin)den uydurup, sonra zorunlu kullanima sunmalari konusunda, soylenmesi gereken seyleri bi kenara birakalim simdi.sanirim su anda hissettigim sey aclik duygusu olsa gerek, yedigim onca antibiotic (ler)den sonra zavalli midemin degisik isteklerde bulundugunu hissetmeyeli ne kadar uzun zaman olmus gibi hissediyorum simdi.ahhh istanbul!!

Veee ...tamam!! kestiiiiik!!! harikaydin gonca!! :p

ekim

"Ekim oldu bile" diye başlayan bir yazı yazmak istiyordum, vazgeçtim. Hani böyle tuhaf bir hava var ya da bana öyle geldi akşam eve doğru yürürken. Sessiz ve hafif ağaçlıklı sokaklardan geçtim. Yavaştan içime çekildim filan. Bir sokak köpeğine gülümsedim. Kaldırımları çıkarken akşamüstü gökyüzüsüne baktım. Böyle saçma sapan laflar ettiğimde çimdik atıyorum kendime. Akşamüstü gökyüzüsü... hm, evet. Bu yazı büyük bir ihtimalle her zamanki gibi hiçbir yere gitmeyecek. Anlaşılma kaygısı yok diye manşetaltı (aa köprüaltı gibi oldu) attık ya rahatız. Biz kimiz onu hiç sorma işte. Böyle de meçhuldur o biz yeri geldi mi. Neyse. Bir kahve telvesi gibi hissediyorum kendimi. İçim kabarmış ve dibe çökmüşüm sanki. Bedeni acıyınca insanın ve ağrı kesici de olmayınca ya(kı)nda, iyice sarıp saçmalıyor.

kirilmasin diye durur kalbim
usul usul bedeni asar ask
ask olmez biz oluruz...