dun gecenin 3 une kadar eski eurovision
sarkilarini dinleyip kritik ederken kendimi
cok iyi hissediodum..
ne olduysa saat 4 de oldu!
kendimi cok kotu hissetmeye basladim
saat 5 de wanfang hospital emergency tabelasinin
altindaki sandalyede tahlil sonucu bekliyodum..
eve geldigimde saat 6 yi
ve uyumadan once goz ucuyla
son baktigimda da 6 bucugu gosteriyordu..
oglen uyandigimda ruya gordum zannettim..
kapida rastladigim guvenlik gorevlisi,
kucuk ruzgarin telasi, sabaha karsi tamami
sariya donen trafik lambalari, beyaz doktor,
mavi hemsireler, acil servisin kokusu, sedyelerde
uyumaya calisan insanlar ve insanin icine isleyen
soguk!!
yalnizlik korkutur beni hep..
bi de hasta oldugum zamanlar
her sey anlamini yitirir...
annem olsa keske yanimda diye dusunurum
doktordan daha iyi anlar o beni..
dun yalniz degildim
her zaman oldugu gibi yanimdaydi kucuk ruzgar
kendimi iyi hissettirdi
korkmadim...
baska ne diyebilirim ki...














